Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Zamknij

Mediatorzy ws. cywilnych, karnych, nieletnich

Informacja
o postępowaniu mediacyjnym w sprawach prowadzonych według procedury cywilnej (art. 5 i 10 kpc)

Mediacja jest sposobem rozwiązywania konfliktu,                       w którym biorą udział skłócone strony i mediator.
Mediator to osoba godna zaufania, wpisana do wykazu prowadzonego przez sąd okręgowy, której zadaniem jest pomoc                          w wypracowaniu porozumienia, poprzez ułatwienie stronom rozmowy, łagodzenie napięć w trakcie negocjacji, zadawanie pytań. Spór muszą rozwiązać same strony konfliktu.
Mediacja jest dobrowolna (art. 1831kpc).
Sąd aż do zamknięcia pierwszego posiedzenia wyznaczonego na rozprawę może skierować strony do mediacji. Po zamknięciu tego posiedzenia sąd może skierować strony do mediacji tylko na zgodny wniosek stron (art. 1838§ 1 kpc).
Mediacji nie stosuje się w sprawach rozpoznawanych                          w postępowaniu nakazowym i upominawczym (art.1838§ 4 kpc).
Mediatora wskazuje sąd, ale strony mają prawo wybrać innego (art. 1839 kpc). Postępowanie mediacyjne winno trwać              nie dłużej niż miesiąc, z tym że na zgodny wniosek stron może być przedłużone (art. 18310 kpc).
Postępowanie mediacyjne nie jest jawne a mediator jest obowiązany zachować w tajemnicy fakty, o których dowiedział się w związku z prowadzeniem mediacji, o ile strony nie zwolnią go z tego obowiązku (art. 1844 kpc). Z przebiegu mediacji sporządza się protokół, w którym nie umieszcza się treści wypowiedzi stron a jedynie wynik mediacji. Wynikiem mediacji jest zawarcie bądź też nie ugody przed mediatorem. Ugodę podpisaną przez strony, mediator wraz z protokołem niezwłocznie składa do sądu (art. 18312 – 18313 kpc).
Zawarta w postępowaniu mediacyjnym ugoda podlega zatwierdzeniu na wniosek strony przez sąd i powinna  być przez strony dobrowolnie wykonana. W przypadku gdyby jedna ze stron nie chciała wykonać ugody dobrowolnie, to wówczas sąd nada zatwierdzonej ugodzie mediacyjnej skutki prawne zrównane z ugodą sądową, w tym w szczególności w zakresie możliwości skierowania jej do egzekucji  (art. 18315 kpc, art. 777§ 1 pkt 21 kpc).
Wszczęcie postępowania mediacyjnego przerywa bieg przedawnienia roszczeń (art. 123§ 1 pkt 1 kc) i przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie nie zostanie zakończone (art. 124§ 2 kc).
Zawarcie ugody przed mediatorem i jej zatwierdzenie przez sąd kończy postępowanie sądowe w sprawie.
Koszty związane z mediacją są nieporównywalnie niższe od kosztów sądowych związanych z przeprowadzeniem pełnego postępowania sądowego. Do kosztów mediacji należą: wynagrodzenie mediatora i wydatki przez niego poniesione                       (art. 1835 kpc). Wynagrodzenie mediatora w zakresie mediacji sądowych reguluje Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości                       z 30 listopada 2005r. w sprawie wysokości wynagrodzenia                        i podlegających zwrotom wydatków mediatora w postępowaniu cywilnym (Dz.U. nr 239, poz. 2018).
Strona zainteresowana skierowaniem sprawy do mediacji winna złożyć w terminie 14 dni od otrzymania niniejszej informacji inicjatywę w tym przedmiocie do Sądu Rejonowego            w ……………………, ul. ……………………. do sprawy o sygn. akt …………………………….




Informacja
o postępowaniu mediacyjnym w sprawie karnej (art. 16§ 2 kpk)

„Mediacja to próba doprowadzenia do ugodowego, satysfakcjonującego obie strony rozwiązania konfliktu karnego na drodze dobrowolnych negocjacji prowadzonych przy udziale trzeciej osoby, neutralnej wobec stron i ich konfliktu, czyli mediatora, który wspiera przebieg negocjacji, łagodzi powstające napięcia i pomaga – nie narzucając jednak żadnego rozwiązania – w wypracowaniu porozumienia ”(prof. dr hab. Ewa Bieńkowska).
Postępowanie mediacyjne w postępowaniu sądowym (gdy do sądu wpłynie akt oskarżenia – publiczny lub prywatny) regulują przepisy kodeksu postępowania karnego w art. 23 a, 40, 492-493, kodeksu karnego w art. 53 oraz przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 13.06.2003r. w sprawie postępowania mediacyjnego w sprawach karnych (Dz.U. nr 108, poz. 1020).
Postępowanie mediacyjne jest poufne, uzyskane w jego trakcie informacje nie mogą być wykorzystywane na użytek dalszego postępowania karnego.
Strony postępowania karnego (oskarżony, pokrzywdzony) muszą świadomie i dobrowolnie wyrazić zgodę na uczestniczenie w mediacji.
Skierowanie sprawy karnej do postępowania mediacyjnego następuje z inicjatywy lub za zgodą pokrzywdzonego i oskarżonego. Postępowanie to nie powinno trwać dłużej niż miesiąc.
Sąd w postanowieniu o skierowaniu sprawy do mediacji powołuje do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego instytucję lub osobę godną zaufania spośród wpisanych do wykazu sądu okręgowego.
Po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego mediator sporządza sprawozdanie z jego przebiegu i wyników,           po czym przedstawia je sądowi wraz  z ugodą, w razie zawarcia jej przez strony. Sprawozdanie nie zawiera treści wypowiadanych przez strony podczas postępowania a jedynie informację                         o wynikach, postępowania mediacyjnego (zawarto ugodę, nie doszło do zawarcia ugody).
Ugoda mediacyjna w sprawie z oskarżenia publicznego nie ma mocy prawnej, stąd też w sprawie takiej musi zostać wydany wyrok, w treści którego zobowiązania oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego ustalone    w ugodzie zostaną wpisane            do wyroku. W sprawie z oskarżenia prywatnego zawarcie ugody                                 w postępowaniu mediacyjnym skutkuje umorzeniem postępowania karnego. Ugoda taka jest tytułem wykonawczym po nadaniu przez sąd klauzuli wykonalności.
Pozytywnie zakończona mediacja skutkuje dla pokrzywdzonego możliwością uzyskania szybkiego naprawienia szkody i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę przez sprawcę przestępstwa bez konieczności prowadzenia postępowania egzekucyjnego, ogranicza udział w procesie karnym, pozwala przedstawić sprawcy w czasie postępowania mediacyjnego własną krzywdę i odczucia związane  z przestępczym działaniem sprawcy.
Pozytywnie zakończona mediacja może skutkować dla sprawcy- w zależności od konkretnego przypadku – korzystnymi rozstrzygnięciami, w szczególności:
- orzeczeniem kary grzywny lub ograniczenia wolności zamiast kary pozbawienia wolności do lat 5 (art. 58§ 3 kk);
- odstąpieniem od wymierzenia kary z równoczesnym orzeczeniem środka karnego (art. 59§1 kk);
- nadzwyczajnym złagodzeniem kary (art. 60§ 2 pkt 1 kk);
- odstąpieniem od wymierzenia kary, a nawet od obligatoryjnego orzeczenia środka karnego we wszystkich wskazanych w ustawie przypadkach;
- uznaniem, iż czyn stanowi wypadek mniejszej wagi;
- warunkowym umorzeniem postępowania (art. 66§ 3 kk);
- uwzględnieniem wniosku oskarżonego o dobrowolne poddanie się karze (art. 387 kpk);
- uznaniem faktu zawarcia ugody jako okoliczności łagodzącej przy wymiarze kary.
Koszty postępowania mediacyjnego są wydatkami ponoszonymi przez Skarb Państwa. Ryczałt za przeprowadzenie postępowania mediacyjnego wynosi 120 zł. Do kosztów tych należy doliczyć nadto 20 zł tytułem ryczałtu za doręczenie wezwań i innych pism. Koszty postępowania mediacyjnego                są nieporównywalnie niższe aniżeli koszty postępowania sądowego.
Każda ze stron może w terminie 14 dni od uzyskania niniejszej informacji zgłosić na piśmie inicjatywę skierowania sprawy do postępowania mediacyjnego, do Sądu Rejonowego w …………………….., ul……………………………………….., sygn. akt ………………………………………….
Inicjatywa taka może być zgłoszona również w toku rozprawy.






Informacja
o postępowaniu mediacyjnym w sprawie nieletnich.

Postępowanie mediacyjne w sprawach dotyczących nieletnich prowadzone jest na podstawie ustawy z 26.10.1982r.             o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz.U. z 2002r. nr 11, poz.109) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 maja 2001r. w sprawie postępowania mediacyjnego w sprawach nieletnich (Dz.U. nr 56 poz. 591).
Mediacja musi być całkowicie dobrowolna i wymaga wyrażenia na udział w niej w pełni świadomej zgody pokrzywdzonego czynem karalnym i nieletniego sprawy tego czynu.
Z inicjatywą skierowania sprawy do mediacji może wystąpić w każdym stadium postępowania pokrzywdzony lub nieletni.
Sąd rodzinny może skierować sprawę do mediatora w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego, gdy uzna to za uzasadnione.
Mediację można stosować tylko w odniesieniu do czynów karnych, nawet jeśli uznane one zostały wyłącznie za przejaw demoralizacji, w których istnieje pokrzywdzony będący osobą fizyczną.
Kierując sprawę do mediacji sąd rodzinny wyznacza termin, w którym powinien otrzymać od mediatora sprawozdanie – jest to termin do 6 tygodni, wyjątkowo przedłużany na dalsze              14 dni, gdy istnieje prawdopodobieństwo zawarcia ugody.
W postępowaniu mediacyjnym uczestniczą: nieletni, pokrzywdzony oraz rodzice lub opiekun nieletniego;                               z pokrzywdzonym małoletnim występują jego rodzice lub opiekun.
Zgoda uczestników postępowania mediacyjnego może być cofnięta            w każdym stadium tego postępowania.
Postępowanie mediacyjne jest poufne; odstąpienie od poufności tego postępowania jest możliwe wyłącznie za zgodą wszystkich uczestników.
Mediatorowi nie udostępnia się z akt sprawy materiałów objętych tajemnicą państwową, służbową, dotyczących stanu zdrowia nieletniego i danych o jego karalności.
Po przeprowadzeniu postępowania mediator sporządza pisemne sprawozdanie, które nie ujawnia przebiegu spotkań,                     nie zawiera ocen zachowania uczestników, treści ich oświadczeń,              a tylko zawiera informację o wynikach postępowania mediacyjnego (zawarto ugodę, nie zawarto ugody).                       O ile uczestnicy postępowania zawarli ugodę – mediator załącza ją do sprawozdania, które niezwłocznie przedstawia sądowi rodzinnemu.
Pozytywnym efektem postępowania mediacyjnego jest zawarcie ugody.

Ugoda może skutkować:
- w fazie przed wszczęciem postępowania – odstąpieniem pokrzywdzonego do złożenia wniosku o ściganie sprawcy za czyn ścigany na wniosek czy też w przypadku czynów ściganych                       z oskarżenia prywatnego wycofanie oskarżenia;
- w fazie postępowania wyjaśniającego – wyborem przez sąd łagodniejszego trybu postępowania aniżeli pozwalałyby na to wszystkie bezpośrednie okoliczności danego zdarzenia                    (np. skierowanie sprawy do postępowania opiekuńczo-wychowawczego zamiast poprawczego);
- w fazie stosowania środków- zastosowaniem wobec nieletniego łagodniejszych środków wychowawczych, warunkowym zawieszeniem umieszczenia w zakładzie poprawczym;
- w postępowaniu wykonawczym- modyfikację orzeczenia sądu,            w szczególności poprzez łagodzenie zastosowanych wobec nieletniego środków.
Istotą mediacji w sprawach nieletnich jest przede wszystkim zadośćuczynienie przez nieletniego pokrzywdzonemu, poprzez przeproszenie, wyrażenie skruchy, naprawienie szkody, wykonanie określonych świadczeń a sąd rodzinny łagodniej potraktuje nieletniego wtedy, gdy zawarta ugoda mediacyjna zostanie przez nieletniego wykonana.
Koszty postępowania mediacyjnego ponosi Skarb Państwa.